Η Τουρκία στο τέλος του 2012
Γιώργου Παπαθανασόπουλου
Η
νεοοθωμανική αντίληψη της κυβέρνησης της Τουρκίας της έχει προκαλέσει σύνδρομα
μεγαλείου και αλαζονείας έναντι πάντων, την ώρα που δεν της λείπουν τα πολλά
και δυσεπίλυτα προβλήματα. Επιδιώκει, φερ' ειπείν, να ανοίξει πάλι το κεφάλαιο
"Ευρώπη" κάνοντας τον "σκληρό παίκτη".
Ο Υπουργός για τα
ευρωπαϊκά θέματα Εγκεμέν Μπαγίς, σε
συνέντευξη του στην εφημερίδα "Ζαμάν", μιλώντας με αυταρχικό ύφος
προειδοποιεί την Ευρώπη, ότι η Κυβέρνησή του "δεν πρόκειται ποτέ να
παζαρέψει την προοπτική προσχώρησής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση", αφού την
θεωρεί δεδομένη και, με τους όρους που εκείνη θέτει ή/και αποδέχεται…
Η κυβέρνηση Ερντογκάν ζει σε μια
παραίσθηση μεγαλείου και ισχύος και μακριά από την πραγματική κατάσταση της.
Πιο συγκεκριμένα:
1) Ως προς την
ΕΕ: Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί να
αναγνωρίζει ότι υπάρχουν κοινά συμφέροντα με την Τουρκία σε θέματα εξωτερικής
πολιτικής και ειδικότερα σε αυτό της Συρίας, και ότι η οικονομία της
"συνεισφέρει στην ευημερία της ευρωπαϊκής ηπείρου", όμως επισημαίνει
ότι η εν λόγω χώρα είναι μακριά ακόμη από το ευρωπαϊκό κεκτημένο σε ζητήματα
ελευθεροτυπίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων
και πολιτικών ελευθεριών. Επισημαίνει ακόμη πως δεν έχουν προχωρήσει οι
απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο κουρδικό ζήτημα.



