Το μαρτύριο της πείνας και ο ιδεολογικός ολοκληρωτισμός

Κάνει μεγάλη εντύπωση στον αναγνώστη των Ομιλιών των Μεγάλων Πατέρων του 4^ου μ. Χ. αιώνος, του λεγομένου χρυσού αιώνος της Εκκλησίας, με πόση δύναμη ψυχής και αυστηρότητα λόγου απευθύνονται στους πλουσίους και ζητούν από αυτούς να ασκήσουν ελεημοσύνη για τους φτωχούς, να αδειάσουν τα γεμάτα βαλάντιά τους στα χέρια των φτωχών και πεινασμένων της εποχής και περιοχής τους. Άλλωστε οι ίδιοι οι άγιοι Πατέρες και Οικουμενικοί διδάσκαλοι είχαν ξεκινήσει την εν Χριστώ πορεία τους και την αφιέρωσή τους με τη διανομή της περιουσίας τους στους «εν ανάγκαις όντας» πλησίον ευρισκομένους αδελφούς τους, σύμφωνα με τον λόγο του Χριστού στον πλούσιο νεανίσκο: «ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησον σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι» (Ματθ. ιθ΄ 21).