Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Ζ'. Τελευταῖο

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

Μέρος Ζ'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Κάποτε ὁ νεαρός Δημήτριος Τροφίν, μαθητής του, τοῦ εἶπε     
-Γέρο-Γεώργιε, ἀπεφάσισα νά πάω στό μοναστήρι. Ποῦ μέ συμβουλεύεις νά πάω; Ἐγώ θά ἐπιθυμοῦσα νά πάω στό Ἅγιον Ὄρος.
-'Αγαπητέ μου, μή πηγαίνης στό Ἅγιον Ὄρος.
 Ἠμπορεῖς καί ἐδῶ νά γίνης καλός μοναχός. Πήγαινε στήν σκήτη (ἐξαρτηματικό μονύδριο κυριάρχου μονῆς) Συχαστρία. (Τότε ἡ Συχαστρία ὑπαγόταν στήν μονή Νεάμτς). Ἐκεῖ εἶναι ἕνας καλός ἡγούμενος μέ ἀγωνιστές μοναχούς.
Ἔτσι, σύμφωνα μέ τήν ἐντολή του, ἐπῆγε στήν Συχαστρία, ὅπου ἡγούμενος τότε ἦτο ἕνας μαθητής του ὁ π. Ἰωαννίκιος Μορόϊ. Αὐτό συνέβη τό 1911.
Ἐπήγαινε ὁ Γέρο-Γεώργιος συχνά στήν Συχαστρία. Οἱ ἀδελφοί ἔβγαιναν νά τόν προϋπαντήσουν καί τοῦ ζητοῦσαν πνευματικές συμβουλές, διότι τόν θεωροῦσαν ὡς ἕνα ἐκλεκτό σκεῦος τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ ταπεινός Γέροντας, ἔκλινε τό κεφάλι του κάτω, ζητοῦσε τήν εὐλογία τοῦ ἡγουμένου καί τούς παρηγοροῦσε μέ τά χαριτωμένα λόγια καί τίς ἐμπειρίες του. Κι ἐδῶ κρατοῦσε τό ἴδιο τυπικό τῶν προσευχῶν του.
'Ενίοτε ἀνέβαινε στό βουνό Τατσιοῦνε, ἀπ᾿ ὅπου ἔβλεπε ὅλο τόν ὁρίζοντα καί ἐκεῖ προσευχόταν μόνος του ὁλόκληρη τήν ἡμέρα. Σ᾿ ἕνα μέρος αὐτοῦ τοῦ βουνοῦ ἔσκαψε μία λακκοῦβα καί ἔμπανε μέσα.

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος ΣΤ'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

Μέρος ΣΤ'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Ἀργότερα ἀνέλαβε τήν φροντίδα τῆς ὑγείας του ἕνας πιστός γιατρός, ὀνόματι Μπαντέσκου. Μέ τήν ἐπιμονή τοῦ γιατροῦ ὁ Γέρο-Γεώργιος μετώκησε κοντά στήν οἰκία του, ὅπου τοῦ παραχωρήθηκε ἕνα δωμάτιο. Σ᾿ αὐτό ἔμενε τοῦ λοιποῦ. Δέν εἶχε μέσα σόμπα, μόνο ἕνα παγκάκι γιά κρεββάτι, ἕνα τραπέζι καί μιά εἰκόνα μέ τό καντήλι της. Σ᾿αὐτό τό κελλάκι του συνήθιζαν νά ἔρχωνται  τώρα καί οἱ ζητιᾶνοι του. Τήν νύκτα κρατοῦσε τό ἴδιο πρόγραμμά του.
Μόνο πού θά ἔπρεπε νά περπατᾶ κάθε φορά ἀρκετά γιά νά πάη στήν ἐκκλησία.
Στίς μεγάλες ἑορτές οὐδέποτε ἀπουσίαζε ἀπό τήν ἐκκλησία. Στεκόταν στήν ἴδια θέσι, δεξιά ἀπό τήν εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τοῦ τέμπλου. Δέν ἐκύτταζε ἀπ᾿ἐδῶ καί ἀπ᾿ἐκεῖ. Δέν ἐκινεῖτο καθόλου ὁλόκληρες ὧρες. Σάν νά ἦτο ἕνας πέτρινος στῦλος. Ἵδρωνε τό δάπεδο ἀπό τά ἴχνη τῶν ποδιῶν του.
Ἀγαποῦσε πολύ τήν ἑορτή τῶν Θεοφανείων. Στεκόταν πάντοτε μπροστά, ξυπόλυτος ἐπάνω στό χιόνι. Ἔλυωνε ὁ πάγος κάτω ἀπό τά πόδια του καί τά δάκτυλά του ἐκινοῦντο καλλίτερα.
Γιά Πνευματικό του εἶχε γιά πολύ καιρό τόν φημισμένο ἱερέα π. Γεώργιο Μυρονέσκου ἀπό τό χωριό Κούτς τῆς πόλεως Πιάτρα Νεάμτς. Σ᾿αὐτόν ἐξωμολογεῖτο ἀρκετά συχνά καί κοινωνοῦσε στίς μεγάλες ἑορτές.
Ἕνας ἀπό τούς πιό στενούς μαθητές του ἦτο ὁ πρωτοσύγκελλος π. Δαμασκηνός Τροφίν ἀπό τό μοναστήρι Νεάμτς. Καταγόμενος ἀπό τήν πόλι Πιάτρα, μᾶς ἐδιηγεῖτο μέ δάκρυα θαυμασμοῦ μερικές ἱστορίες ἀπό τήν ζωή τοῦ Γέρου-Γεωργίου

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Ε'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

Μέρος Ε'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Ὅταν ἐπήγαινε στό χωριό του ὁ Γέρο-Γεώργιος δέν λησμονοῦσε νά ἐξοικειώνη τά παιδιά του μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ. Τούς ἐδίδασκε τούς ψαλμούς, τήν προσευχή τοῦ Ἰησοῦ καί ἄλλα ἀγαθά ἔργα.
Περίπου τό ἔτος 1895 ὁ Γέρο-Γεώργιος ἀκούοντας ὅτι ὑπάρχουν πολλά μοναστήρια στήν Μολδαβία, ὅπου διετηρεῖτο μία μακραίωνη πνευματική ζωή, τό Ἅγιο Πνεῦμα τόν προέτρεψε νά πάη πρός ἐκεῖνα τά μέρη.
 Ἐγκαταστάθηκε στήν πόλι Πιάτρα Νεάμτς. Ἀπό τώρα ἀρχίζει μία καινούργια ἐποχή πού εἶναι καί ἡ τελευταία τῆς ζωῆς του. Ἐδῶ ἄρχισε νά ἐπισκέπτεται ὅλες τίς ἐκκλησίες τῆς πόλεως καί τῶν περιχώρων. Ἔγινε γνωστός σ᾿ ὅλους τούς ἱερεῖς, μοναχούς καί εὐσεβεῖς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι τόν τιμοῦσαν σάν ἕνα ὅσιο τοῦ Θεοῦ.
 Ἡ  πόλις Πιάτρα τοῦ νομοῦ Νεάμτς θά παραμένη ἔκτοτε δεμένη μέ τό ὄνομα καί τούς ἀγῶνες αὐτοῦ τοῦ ἐκλεκτοῦ σκεύους τοῦ Θεοῦ.
Ἀπό τήν πρώτη κιόλας χρονιά ἐγκαταστάθηκε δίπλα στήν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, πού εἶναι κτιτορικό ἔργο τοῦ ἁγίου ἡγεμόνος Στεφάνου τοῦ Μεγάλου. Ὁ ἱερεύς εἶχε κατανοήσει τόν ἀγῶνα του καί τοῦ ἔδωσε εὐλογία νά κατοικήση στό καμπαναριό τῆς ἐκκλησίας, ὅπου ὑπῆρχε ἕνα δωμάτιο γιά τόν ἐκκλησιαστικό.
Ἀκόμη τοῦ ἔδωσε καί τό κλειδί τῆς ἐκκλησίας γιά νά ἠμπορῆ τίς νύκτες νά κατεβαίνη καί νά προσεύχεται μέσα στήν ἐκκλησία, κατά τήν συνήθειά του. Ὁ Γέρο-Γεώργιος αἰσθανόταν πολύ εὐτυχισμένος ἐκεῖ. Δέν τοῦ ἔλειπε τίποτε. Εἶχε δίπλα τήν ἐκκλησία, τό κελλάκι μέσα στό καμπαναριό, τήν ἡσυχία του, τόν Πνευματικό του.

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Δ'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

Μέρος Δ'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Μετά ἀπό τρία χρόνια σκληρᾶς ἀσκήσεως στίς πνευματικές σχολές, στά μοναστήρια καί τίς ἐρήμους τῶν Ἱεροσολύμων καί τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ὁ Γέρο-Γεώργιος ἐπέστρεψε πάλι στό χωριό του, τό Σουγκάγκ. Ξυπόλυτος μέ τά πόδια του σκασμένα καί πληγωμένα ἀπό τίς πέτρες, ξεσκούφωτος, ἡλιοκαμμένος καί παγωμένος, μέ τό ἴδιο γελέκο κουρελιασμένο, μέ τό Ψαλτήρι στήν μασχάλη καί τό ραβδί του στό χέρι ἔμπαινε στό χωριό. Εἶχε ἀναχωρήσει σάν προσκυνητής μαζί  μέ πολλούς ἄλλους χριστιανούς καί ἐπέστρεφε τώρα μόνος του φορτωμένος μέ χαρίσματα, σάν ἕνας  μεγάλος ὅσιος.
Ἕνας ἀπό τούς γέροντες τοῦ χωριοῦ μᾶς διηγήθηκε "Ἦτο ἐξάδελφος μέ τόν πατέρα μου. Ὅταν μπῆκε στό χωριό μας, συναντήθηκε μέ κάποιον γνωστό του καί τοῦ εἶπε                     
-Μή τρομάξης πού μέ βλέπεις ἔτσι. Ὁ Θεός μοῦ ἔδωσε τήν χάρι Του καί μπορῶ νά περπατῶ ξυπόλυτος μέσα στόν χειμῶνα.
-Γέρο-Γεώργιε, νά σοῦ ἀγοράσουμε ἐμεῖς τσαρούχια.
-Ἄφησε, ἀγαπητέ μου, διότι τά πόδια μου εἶναι πιό ζεστά ἀπό τά δικά σας…
Ὅταν ἔφθασε στό σπίτι του, ἡ γυναῖκα του εἶχε πάει νά σπείρη καλαμπόκι καί τά παιδιά ἀπουσίαζαν κι αὐτά. Μόνο ἡ μικρή κόρη του, ἡ Μαρία ἦτο ἐκεῖ. Ὅταν τόν εἶδε, ἐνόμισε ὅτι ἦτο ἕνας ζητιᾶνος καί κρύφθηκε ἀπό τόν φόβο της.
--Ἄνοιξε, ἀγαπητό μου παιδί, τῆς εἶπε ἐκεῖνος, διότι κι ἐγώ εἶμαι ἄνθρωπος δικός σας.
-Ἀλλά ἡ κορούλα ἔτρεξε πρός τήν μητέρα της καί τῆς εἶπε κλαίγοντας 
-Μαμά, μπῆκε ἕνας ζητιᾶνος στό σπίτι μας!

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Γ'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

Μέρος Γ'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Κανείς δέν γνωρίζει πότε ἔφυγε ἀπό τήν Παλαιστίνη ὁ Γέρο-Γεώργιος. Μετά ἀπό τήν θαυμαστή αὐτή συνομιλία, ἐξαφανίσθηκε. Μερικοί ἀπό τούς ντόπιους λέγουν ὅτι ἐπέρασε τόν Ἰορδάνη καί ἐκεῖ προσευχόταν καί ἐνήστευε.
 Ὅμως οἱ περισσότεροι ἀπό τούς γέροντες μαρτυροῦν ὅτι τούς εἶπε ὁ Γέρο-Γεώργιος, ὅταν ἐπέστρεψε στήν Ρουμανία, ὅτι εἶχε πάει στήν ἔρημο Σαχάρα.
Γεγονός εἶναι ὅτι, ἐπειδή ἀπουσίασε πολλούς μῆνες ἀπό τήν Παλαιστίνη, μᾶς κάνει νά πιστεύσουμε ὅτι πράγματι αὐτός ἔφθασε στά ἄνω μέρη τῆς Αἰγύπτου, στό μέσον τοῦ Νείλου ποταμοῦ, ὅπου κάποτε εἶχαν ἀσκηθῆ φημισμένοι ἐρημῖτες.
Πιθανόν ἐκεῖ νά ἐνήστευσε 40 ἡμερόνυκτα στήν ἔρημο, ὑποφέροντας πολλούς πειρασμούς, τούς ὁποίους κατόπιν μόνος του τούς ἐδιηγεῖτο στούς κοντινούς φίλους καί πνευματικούς του ἀδελφούς.
Ἰδού μερικές διηγήσεις, τίς ὁποῖες μᾶς διηγήθηκαν γέροντες τοῦ χωριοῦ Σουγκάγκ.
Ἕνας ἀπό τούς μεγαλύτερους πειρασμούς μέ τόν ὁποῖον ὁ σατανᾶς ἤθελε νά τόν διώξη ἀπό τήν ἔρημο ἦσαν οἱ ψεῖρες. Αὐτός ἦτο ντυμένος, ἔτσι ὅπως εἶχε ἀναχωρήσει ἀπό τό σπίτι του, μέ τήν σκούφια, τό γελέκο, τήν κάππα καί τίς ἀρβῆλες. Δέν εἶχε τίποτε ἄλλο μαζί του, παρά μόνο τό Ἅγιο Εὐαγγέλιο, τό Ψαλτήριο καί λίγο ψωμί.
Ὁ ἐχθρός, μή ὑποφέροντας τήν νηστεία καί τήν καθαρά προσευχή του, πρῶτα προσπάθησε νά τόν τρομάξη μέ φαντασίες, μέ ἄγρια θηρία, μέ τρομακτικούς κρότους, μέ δηλητηριώδη φίδια καί μέ τρομακτικά νυκτερινά ὄνειρα.

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Β'

 Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)
 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας
Μέρος Β'

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

Ἀργότερα, τά ἀνίψια τοῦ Γέροντος ἐδιηγοῦντο ἕνα γεγονός, πού τό ἄκουσαν ἀπό τό στόμα τοῦ θείου τους. Κάθε νύκτα, τούς ἔλεγε ὁ Γέρο-Γεώργιος, ὅταν ἐπήγαινα στόν Πανάγιο Τάφο, ἔπρεπε νά περάσω ἀνάμεσα ἀπό μιά πλατεῖα, ὅπου ἦτο πολύς κόσμος, διότι ἐκεῖ ἡ ἀγορά κρατοῦσε μέχρι σχεδόν τά μεσάνυκτα, ἐξ αἰτίας τῆς ζέστης.
Ὁπότε, ὅταν ἐπήγαινα πρός τήν ἐκκλησία, πολλοί χριστιανοί ἐξήρχοντο στόν δρόμο μου καί μ᾿ ἐρωτοῦσαν νά τούς εἰπῶ ψυχωφελῆ λόγια καί μέ τιμοῦσαν.
 'Ενῶ, ὅταν ἐπέστρεφα στό ἐνοικιασμένο σπίτι μας, δέν μέ πρόσεχε κανείς καί κανείς δέν μέ γνώριζε.
Ὁ Γέρο-Γεώργιος παρέμεινε στήν Ἱερουσαλήμ μέ νηστεία καί νυχθήμερη προσευχή ἐπί 40 ἡμέρες. Μετά τό Πάσχα ἐπῆγε νά προσκυνήση καί τούς ἄλλους Τόπους, τήν Ναζαρέτ, τήν Βηθλεέμ τήν Ἱεριχώ, τό Θαβώρ, τόν Ἰορδάνη καί ἀλλοῦ.
 Καθ᾿ ὁδόν ἄκουσε ὅτι στήν σπηλιά τοῦ ὁσίου Ξενοφῶντος ἀσκεῖται ἕνας ἅγιος ἐρημίτης.
Ὅτι εἶχε προφητικό καί προορατικό χάρισμα. Λοιπόν, φθάνοντας κοντά στήν σπηλιά του, εἶδε ἕνα φοβερό θέαμα. Ὁ Ὅσιος στεκόταν στό ἄνοιγμα τῆς σπηλιᾶς του καί ἐτάϊζε μέ τό χέρι του ἕνα λιοντάρι. Ὁ Γέρο-Γεώργιος κατάλαβε ἀμέσως ὅτι αὐτός ὁ ἀσκητής εἶναι ἐκλεκτό δοχεῖο τοῦ Θεοῦ.
Κατόπιν ὁ Ὅσιος προέτρεψε τόν λέοντα νά ἐπιστρέψη στήν ἔρημο καί ἐκάλεσε μέ τ' ὄνομα του τόν Γέρο-Γεώργιο. "Ἀδελφέ, Γεώργιε, ἔλα καί μή φοβᾶσαι. Εἴθε ἡ πίστις σου νά γίνη δεκτή ἐνώπιον τοῦ Θρόνου τοῦ Θεοῦ καί νά φθάση ἡ προσευχή σου στά ὦτα Κυρίου Σαβαώθ.

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ. Μέρος Α'

Ὁ γέροντας Γεώργιος Λαζάρ (1846-1916)

 Ἁγιασμένες μορφές τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμάνικης Ἐκκλησίας

π.Ἰωαννίκιος Μπάλαν

" Ὁ Γέροντας Γεώργιος Λαζάρ ἀπό τήν Πιάτρα Νεάμτς" ἔτσι ὅπως τόν ἔλεγαν οἱ γέροντες ἐκείνου τοῦ τόπου, ἦτο γνωστός ἀπό πολύ κόσμο  τόσο στήν περιοχή τοῦ Νεάμτς, ὅπου ἔζησε τήν τελευταία περίοδο τῆς ζωῆς του, ὅσο καί ἀπό ἀρκετούς ἐραστές τοῦ Θεοῦ τῆς Ρουμανίας, ἐπισκόπους, Πνευματικούς, ἱερεῖς, μοναχούς, γέροντες καί παιδιά, ζητιάνους καί χῆρες.
Ακόμη τόν ἐγνώριζαν καί μιλοῦσαν γι' αὐτόν, ὅτι ἦτο ἕνας ἀληθινός ὅσιος τῶν ἡμερῶν μας, καί ἀρκετοί ξένοι ἀπό τούς Ἁγίους Τόπους, ὅπως ἀρχιερεῖς, ἡγούμενοι καί μοναχοί ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος.
Ὅλοι τόν ἐσέβοντο, τόν ἀνεγνώριζαν σάν ἕνα μεγάλο ἀγωνιστή, τοῦ ζητοῦσαν πνευματικές συμβουλές, τόν τιμοῦσαν, τοῦ ἄνοιγαν δρόμο νά περάση, διότι, διά τῆς ὁσίας ζωῆς του, πού ἦτο παρόμοια μέ τήν ζωή τῶν παλαιῶν Ὁσίων τῆς 'Εκκλησίας μας, ἐξέπληττε ὅλους τούς συγχρόνους του.
Ποιός ἦτο λοιπόν "ὁ Γέρο-Γεώργιος Λαζάρ;  Ποῦ γεννήθηκε; Σέ ποιό τόπο τελειώθηκε; Ποιά ἦσαν τά θαυμαστά του ἔργα, τά ὁποῖα προέτρεπαν τούς πιστούς νά θέτουν τό γέρο-Γεώργιο στήν σειρά τῶν Ἁγίων; Ἰδού μερικές ἐρωτήσεις πού μᾶς ὐποβλήθηκαν ἀπό πολλά τέκνα τῆς Ὀρθοδόξου Ρουμανικῆς Ἐκκλησίας μας, στά ὁποῖα θά προσπαθήσω νά τούς ἀπαντήσω, μέ τήν βοήθεια τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.
'Από τήν ἀρχή εἶναι ἀναγκαία μία μαρτυρία. Ὁ Γέρο-Γεώργιος ἀναγνωρίσθηκε ἀπό τόν λαό μας σάν ἕνας ἀληθινός ἅγιος τοῦ αἰῶνος μας. Διά τῆς ζωῆς του ἀνεστάτωσε πνευματικά τίς καρδιές πολλῶν ἀνθρώπων. Ἡ Ἐκκλησία μας θά ἠμποροῦσε νά τόν ἀναγνωρίση ἐπίσημα ἅγιό της ὁποιαδήποτε στιγμή καί θά περνοῦσε στήν σειρά τῶν ἁγίων τοῦ Ρουμανικοῦ μας Ἔθνους.