Βίος Αγίας Μαρίνας της Μεγαλομάρτυρος. Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

 Βίος Αγίας Μαρίνας της Μεγαλομάρτυρος

Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος

 Γέννηση και ανατροφή: Η παρθενομάρτυς Μαρίνα γεννήθηκε στη μικρή πόλη Αντιόχεια της Πισιδίας, γύρω στο έτος 270, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός ή ο Κλαύδιος Καίσαρας. Οι γονείς της άνηκαν στην ανώτερη τάξη της περιοχής της Πισιδίας, ο πατέρας ήταν διακεκριμένος και σεβαστός από τους εθνικούς ιερέας των ειδώλων, λεγόταν δε Αιδέσιος.
Αμέσως μετά τη γέννηση της Μαρίνας, έφυγε από την παρούσα ζωή η μητέρα της. Έτσι ο πατέρας αναγκάστηκε να αναθέσει την ανατροφή της θυγατέρας του σε μία άλλη γυναίκα.
Ασπάζεται την χριστιανική πίστη: Φαίνεται ότι η γυναίκα στην οποία ο Αιδέσιος είχε εμπιστευτεί την ανατροφή της κόρης του ήταν χριστιανή. Έτσι και η μικρή Μαρίνα γαλουχήθηκε νωρίς στη νέα πίστη του Χριστού. Και σε ηλικία 12 ετών έλαβε το Βάπτισμα και συγκαταριθμήθηκε ως μέλος στην εκλεκτή ποίμνη του Κυρίου. Με αμείωτο ενδιαφέρον ποθούσε να μάθει καθετί πού είχε σχέση με τον Ιησού Χριστό. Κι όλα αυτά δημιούργησαν μέσα της την ιερή επιθυμία να μαρτυρήσει, για το Σωτήρα και Λυτρωτή της, αν Εκείνος τη θεωρούσε ποτέ άξια για κάτι τέτοιο.

O πατέρας της Αιδέσιος όταν πληροφορήθηκε ότι ήταν χριστιανή, τυφλωμένος από το φανατισμό της ειδωλολατρικής θρησκείας του, μίσησε το ίδιο το σπλάχνο του και αποκλήρωσε τη μοναχοκόρη του.
Το άνομο σχέδιο του επάρχου: Η Μαρίνα είχε γίνει πλέον 15 ετών. Ο Θεός δεν την είχε προικίσει μόνο με πλούσια ψυχικά χαρίσματα, αλλά και με σωματικό κάλλος εντυπωσιακό.

Σύγχρονο θαῦμα τῆς Ἁγίας Μαρίνης, τῆς ὁποίας τὴν μνήμη ἐπιτελοῦμε σήμερα

Σύγχρονο θαῦμα τῆς Ἁγίας Μαρίνης

Ὁ Κυριάκος ἐπρόκειτο νὰ κάνει μία ἐγχείρηση στὸ πόδι καὶ εἰσήχθη στὸ νοσοκομεῖο τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ὅπως χαρακτηριστικά μας λέει ὁ ἴδιος: Μετὰ τὴν ἐκκλησία πῆγα στὸ νοσοκομεῖο μαζὶ μὲ τὴν κόρη μου, ποὺ εἶναι νοσοκόμα.
 Μοῦ ἔκαναν τὶς ἀπαραίτητες ἐξετάσεις καὶ ὅταν πῆγα στὸ δωμάτιό μου, πῆρα τηλέφωνο στὸ μοναστήρι νὰ ἀναφέρω ὅτι θὰ κάνω ἐγχείρηση. Οἱ πατέρες μὲ καθησύχασαν καὶ μοῦ εἶπαν, ὅτι θὰ προσευχηθοῦν καὶ ὅλα θὰ πᾶνε καλά.
Ἔκλεισα τὸ τηλέφωνο καὶ πλάγιασα νὰ ξεκουραστῶ, διότι δὲν τὸ κρύβω εἶχα μεγάλο φόβο, ἐπειδὴ τὸ πόδι μου ἦταν σὲ ἄθλια κατάσταση ἀπὸ προηγούμενες ἐγχειρήσεις. Ἄρχισα νὰ καλῶ τοὺς Ἁγίους νὰ μὲ βοηθήσουν καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Ἁγία Μαρίνα ποὺ πολὺ τὴν εὐλαβοῦμαι.
Δευτέρα πρωὶ 27 Μαρτίου, ἑτοιμάστηκα, ἔκανα τὸ Σταυρό μου καὶ ξεκινήσαμε γιὰ τὸ χειρουργεῖο, ξαπλωμένος πάνω σ' ἕνα τρόλεϊ.
Μπήκαμε στὸν προθάλαμο τοῦ χειρουργείου περιμένοντας τὶς τελευταῖες διαδικασίες. Ἀφοῦ ἑτοιμάστηκαν ὅλα πήραμε τὸ δρόμο γιὰ τὸ χειρουργεῖο. Πίσω ἡ κόρη μου, μπροστὰ ἕνας νοσοκόμος καὶ στὸ πλάι μία νοσοκόμα ντυμένη μὲ τ' ἄσπρα. Μὲ ἔβαλαν στὸ χειρουργικὸ τραπέζι καὶ ἄρχισαν τὶς ἑτοιμασίες. Ἡ νοσοκόμα μὲ τ' ἄσπρα παροῦσα.