«Ἰησοῦ, ἡ χαρά τοῦ ἀνθρώπου». Μιχαὴλ Μιχαηλίδη

 «Ἰησοῦ, ἡ χαρά τοῦ ἀνθρώπου»

 Μιχαὴλ Μιχαηλίδης

Ἀνάμεσα στίς διακόσιες ὑπέροχες, γλυκοτόνιστες καί χιλιοτραγουδημένες θρησκευτικές καντάτες τοῦ τιτάνα τῆς μουσικῆς, Ἰωάννη Σεβαστιανοῦ Μπάχ, εἶναι καί ἡ γλυκύτατη, μελωδικότατη καί πολύ ἀγαπημένη καντάτα, μέ τό χορωδιακό ὕμνο: «Ἰησοῦ, ἡ χαρά τοῦ ἀνθρώπου».
Ἐκφράζει ὅλα τά θεῖα καί τρυφερά συναισθήματα ἀγάπης στόν Κύριο Ἰησοῦ καί Σωτῆρα Χριστὸ ἀλλά καί τήν ἀγάπη καί τή χαρά, πού μεταδίδει ὁ Χριστός στόν ἄνθρωπο. Ποιός πίστεψε καί ἀγάπησε μέ θεῖο ἔρωτα τόν Κύριο καί δέν ἄντλησε χαρά ὑπερκόσμια; Ποιός γνώρισε τόν Ἰησοῦ καί δέ βρῆκε τήν ἀληθινή χαρά τῆς ζωῆς του;
Ὁ θεόπνευστος καί ἱερός ψαλμωδός, τόσο ἔκδηλα τό τονίζει: «Τί γάρ μοι ὑπάρχει ἐν τῷ οὐρανῷ καί παρά σέ τί ἠθέλησα ἐπί τῆς γῆς;» (Ψαλμ. 72, 25).
Ἀναρωτιέται, ἄν ὑπάρχει τίποτε πιό ἀνεκτίμητο καί ἀξιαγάπητο στόν οὐρανό ἤ στή γῆ, ἀπ᾽ τόν Κύριο!

«Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν». Πρωτοπρ. Διονυσίου Τάτση

«Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν»

Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

ΠΟΛΛΟΙ καλοπροαίρετοι χριστιανοί, ζώντας ἀνάμεσα σέ ἀνθρώπους, πού ἀγνοοῦν τό Χριστό ἤ Τόν ἀρνοῦνται συνειδητά καί μέ φανατισμό, προβληματίζονται καί θέλουν νά βροῦν κάποιον νά τούς στηρίξει καί νά τούς προφυλάξει ἀπό διάφορους πνευματικούς κινδύνους, πού καθημερινά ἀντιμετωπίζουν. Μέ ἐνδιαφέρον θέλουν νά πληροφορηθοῦν τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο βίωναν τόν Χριστό οἱ Ἅγιοι, γιατί σ᾽ αὐτούς ἔχουν μεγάλη ἐμπιστοσύνη.
 Ὁ Γέροντας Πορφύριος ἔλεγε ὅτι «ζωή χωρίς Χριστό, δέν εἶναι ζωή. Πάει τέλειωσε.Ἄν δέν βλέπεις τό Χριστό σέ ὅλα σου τά ἔργα καί τίς σκέψεις, εἶσαι χωρίς Χριστό». Αὐτό ἦταν τό βίωμα τοῦ ἁγίου Γέροντα.Ὅ,τι εἶχε τό στήριζε στόν Χριστό. Οἱ σκέψεις του ἦταν τοῦ Χριστοῦ. Οἱ ἐπιθυμίες του ἐπίσης. Τά ἔργα του, μικρά καί μεγάλα, ἦταν τοῦ Χριστοῦ. Δηλαδή, ὅλα ἦταν σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τή διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.
 Αὐτή ἡ πλήρης ἀφοσίωση στόν Χριστό λείπει ἀπό τούς σημερινούς χριστιανούς. Θά ἔλεγα καί ἀπό τούς περισσότερους κληρικούς καί μοναχούς.
Μέ τά λόγια τους εἶναι κοντά στό Χριστό καί μέ τά ἔργα τους πολύ μακριά του. Γι᾽ αὐτό καί δέν μποροῦν νά κατανοήσουν τούς βιωματικούς λόγους τῶν Γερόντων, οἱ ὁποῖοι διαφέρουν πολύ ἀπό τά εὔκολα κηρύγματα καί τίς συνήθεις ἠθικολογίες. Καί τό ἀποτέλεσμα εἶναι νά ὑποφέρουν ὅπως οἱ ἄπιστοι καί οἱ ἄθεοι.

Τί σημαίνει ἀγαπῶ τόν Θεό; Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Σημαίνει ὅτι:

Ἀρνοῦμαι τό θέλημά μου κάθε στιγμή καί ἀναζητῶ τό δικό Του.

Ἀρνοῦμαι τή φιλαυτία μου καί τά πάθη μου καί τηρῶ τίς ἐντολές Του.

Ἀρνοῦμαι τήν καλοπέραση πού τρέφει τά πάθη καί κάνω ἄσκηση, νηστεύω, κακοπαθῶ γιά χάρη τοῦ Κυρίου.

Ἀρνοῦμαι τόν ἐγωισμό, τήν οἴηση, τήν ὑπερηφάνεια πού συνιστοῦν τό εὔκρατο κλίμα ὅλων τῶν ἁμαρτιῶν καί τῶν παθῶν.

Ἐγκολπώνομαι τήν ταπείνωση, τήν ταπεινοφροσύνη στούς λογισμούς, τήν εὐτέλεια σ’ ὅλες μου τίς κτήσεις, τήν ἔσχατη θέση κάθε στιγμή, τήν ἀτιμία καί τήν περιφρόνηση τοῦ κόσμου γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ.

Προσεύχομαι ἀδιάλειπτα καί δίνω κάθε σκέψη μου σ’ Αὐτόν τόν Λατρευτό τῆς καρδιᾶς μου.

Ζητῶ νά βασιλεύει Αὐτός σ’ ὅλη μου τήν ὕπαρξη.

Ἐπιθυμῶ ὁ Κύριος νά κυβερνᾶ τά συναισθήματα, τό θυμό, τίς ἐπιθυμίες καί τά διανοήματά μου, τό σῶμα μου καί τήν ψυχή μου.

Ένδειξη ότι αγαπάμε το Χριστό

 «ει ο κόσμος υμάς μισεί,γινώσκετε ότι εμέ πρώτον υμών μεμίσηκεν»
(Ιωαν. ιε΄18)

Από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της εορτής του Αγίου Χαραλάμπους (Ιωαν. ιε΄17-ιστ΄2)

Από το περιοδικό «Προς τη Νίκη», τεύχος 732 Φεβρουάριος 2011

«Λοιπόν. Ας το πάρουμε απόφαση.Δεν μπορούμε να λέμε ότι αγαπάμε το Χριστό, αν δε δεχθούμε
κάτι να υποστούμε γι' Αυτόν.»

Ο Κύριος Ιησούς την ώρα του Μυστικού Δείπνου άφησε να ξεπηδήσει από την αγία καρδιά Του όλη η αγάπη πού έτρεφε για τους δικούς Του. Αφού δηλαδή έπλυνε τα πόδια του καθενός ξεχωριστά, μετά κάθισε ανάμεσα τους και άρχισε να τους μιλάει με λόγια στοργικά, αποκαλύπτοντας όλα όσα επρόκειτο να συναντήσουν στο μετέπειτα διάστημα της ζωής τους, μετά τον αποχωρισμό τους από Εκείνον. Τότε λοιπόν τους έδωσε και τις τελευταίες Του συμβουλές:

«Ταύτα εντέλλομαι υμίν, ίνα αγαπάτε αλλήλους», τους είπε. Αυτό σας δίνω ως εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον. Και συνέχισε: Αν ο κόσμος πού βρίσκεται μακριά από τον Θεό σας μισεί, μην ξεχνάτε ότι έμενα πριν από σας μίσησε. Αν ήσασταν κι εσείς απ' τον κόσμο και είχατε τα ίδια φρονήματα και διαθέσεις μ' αυτά του κόσμου, τότε όλοι θα σας αγαπούσαν. Επειδή όμως δεν είστε απ' τον κόσμο, αλλά δικοί μου, γι' αυτό σας μισεί ο κόσμος.

Να θυμάστε πάντα τα λόγια πού σας είπα: Δεν υπάρχει δούλος ανώτερος από τον κύριο του. Αν εμένα καταδίωξαν, πού είμαι ο Κύριος, κι εσάς θα καταδιώξουν. Αν το λόγο μου τον τήρησαν, και το δικό σας θα τον τηρήσουν. Και να ξέρετε ότι όλα αυτά θα σας τα κάνουν όχι επειδή τους φταίξατε σε τίποτε, αλλά εξαιτίας της πίστης πού δείχνετε σε μένα και πού την ομολογείτε και γύρω σας...