Περί τῆς χαρᾶς τῆς ψυχῆς πού ἀρχίζει νά ζεῖ γιά τόν Θεό Γ΄

ΑΒΒΑΣ ΑΜΜΩΝΑΣ
ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟ ΤΟΥ – ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ
ΜΕΡΟΣ  Γ΄

   Ὅποιος λοιπόν θέλει νά τιμηθεῖ μέ τίς ἀρετές αὐτές, πρέπει νά παύσει νά ἀσχολεῖται καί νά κατακρίνει ὁποιονδήποτε ἄνθρωπο, καί νά ἑτοιμάσει τόν ἑαυτό του γιά θάνατο. Καί ὅσες φορές προσεύχεται, ἄς ἐξετάζει τί τόν χωρίζει ἀπό τόν Θεό καί ἄς τό ἀπομακρύνει. Ἄς μισήσει τόν κόσμο αὐτό καί ἡ ἀγαθότης τοῦ Θεοῦ σύντομα θά τοῦ χαρίσει τίς ἀρετές. Μάθε καί τοῦτο: Κάθε ἄνθρωπος πού τρώγει καί πίνει χωρίς μέτρο ἤ πού ἀγαπᾶ κάτι τό κοσμικό, δέν πρόκειται οὔτε νά φθάσει, οὔτε κἄν νά πλησιάσει τίς ἀρετές. Ζῆ ἀπατώντας τόν ἑαυτό του.

Παρακαλῶ καθένα πού θέλει νά μετανοήσει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, νά προφυλαχθεῖ ἀπό τήν μέθη. Αὐτή ξυπνᾶ ὅλα τά πάθη καί διώχνει ἀπό τήν ψυχή τόν φόβο τοῦ Θεοῦ. Ἐσύ ὅμως μέ ὅλη σου τήν δύναμι παρακάλεσε τόν Θεό νά σοῦ χαρίσει τόν φόβο Του, ὁπότε ἡ σφοδρή ἐπιθυμία σου πρός Αὐτόν θά ἀφανίσει ὅλα τά πάθη πού πολεμοῦν τήν ταλαίπωρη ψυχή σου καί θέλουν νά τήν ἀπομακρύνουν ἀπ’ Αὐτόν, γιά νά τήν καταλάβουν. Ἴσως γι’ αὐτό οἱ ἐχθροί πολεμοῦν μέ ὅλη τους τήν δύναμι, ὅταν κάνουν ἐπίθεση στόν ἄνθρωπο.

Περί τῆς χαρᾶς τῆς ψυχῆς πού ἀρχίζει νά ζεῖ γιά τόν Θεό (Β΄)

«Β΄ Περί τῆς χαρᾶς τῆς ψυχῆς πού ἀρχίζει νά ζεῖ γιά τόν Θεό»
ΑΒΒΑΣ ΑΜΜΩΝΑΣ
ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟ ΤΟΥ – ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ
ΜΕΡΟΣ  Β΄

•    Ὅπως ἡ σκουριά κατατρώγει τό σίδερο, ἔτσι καί ἡ τιμή τῶν ἀνθρώπων φθείρει τήν ψυχή πού θά τήν ἀποδεχθῆ.
•    Πρώτη ἀπό ὅλες τίς ἀρετές εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη, ἐνῶ πρώτη ἀπό ὅλες τίς κακίες εἶναι ἡ γαστριμαργία.
•    Ἀποκορύφωμα τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ ἀγάπη, ἐνῶ ἀποκορύφωμα τῶν κακιῶν εἶναι ἡ αὐτοδικαίωσις.
•    Ὅπως τό σκουλήκι κατατρώγει καί ἀφανίζει τό ξύλο, ἔτσι καί ἡ κακία σκοτίζει τήν ψυχή ἀπό τό φῶς τῶν ἀρετῶν.
•    Ἡ τελεία παράδοσις τῆς ψυχῆς στά χέρια τοῦ Θεοῦ προξενεῖ τήν ἀτάραχη ὑπομονή τῶν ὕβρεων καί προφυλάσσει τά δάκρυα ἀπό τήν φθορά τῶν ἀνθρωπίνων τιμῶν.
•    Ἡ ἔλλειψις τῆς αὐτομεμψίας μᾶς κάνει νά μήν ἔχουμε ὑπομονή τήν ὥρα τῆς ὀργῆς.
•    Ἡ ἀπασχόλησις τοῦ νοῦ μέ κοσμικούς λογισμούς ταράζει τήν καρδιά καί προξενεῖ ντροπή τήν ὥρα τῆς προσευχῆς, γιατί λείπει ἡ παρρησία.
•    Ἡ ἀγάπη τῶν κοσμικῶν ὑποθέσεων σκοτίζει τήν ψυχή, ἐνῶ ἡ τελεία περιφρόνησή τους τήν φωτίζει.

Περί τῆς χαρᾶς τῆς ψυχῆς πού ἀρχίζει νά ζεῖ γιά τόν Θεό

ΑΒΒΑΣ ΑΜΜΩΝΑΣ
ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟ ΤΟΥ – ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ
ΜΕΡΟΣ  Α΄

Ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἄς κλάψουμε θερμά ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, μήπως ἡ ἀγάπη Του μᾶς χαρίση τήν θεία δύναμι, ἡ ὁποία θά μᾶς περιφρουρεῖ, ἕως ὅτου νικήσουμε τούς πονηρούς δαίμονες πού συναντοῦμε ἐνώπιόν μας καί μέ τούς ὁποίους συνεργασθήκαμε στό παρελθόν.
Ἄς ἀγαπήσουμε τήν εἰρήνη μέ ὅλους, μικρούς καί μεγάλους. Αὐτή ἡ εἰρήνη θά μᾶς προφυλάξει ἀπό τό μῖσος, μόλις τοῦτο μᾶς ἐπιτεθῆ.

•     Ὅποιος ἀσθένησε, αὐτός γνώρισε τήν ἀξία τῆς ὑγείας.
•     Ὅποιος στεφανώνεται, δοξάζεται γιατί νίκησε τούς ἐχθρούς τοῦ βασιλέως του.
•     Ὑπάρχουν πάθη, ὑπάρχουν καί ἀρετές. Ἐάν ἀμελοῦμε, θά φανοῦμε σάν προδότες.
•     Μετά τήν Θεία χάρη ἡ ἀνδρεία βοηθεῖ τήν ψυχή στόν ἀγώνα της, ἐνῶ ἡ ἀκηδία συμμαχεῖ μέ τήν ἁμαρτία.
•     Ὅσοι θέλουν ν’ ἀποκτήσουν τίς ἀρετές, δέν ὀλιγοψυχοῦν στίς πτώσεις, ἀλλά  συνεχίζουν τόν ἀγώνα μέ ζῆλο.

Περί τῶν πειρασμῶν πού ἀντιμετωπίζουν ὅσοι προοδεύουν πνευματικά. Ἀββᾶ Ἀμμωνᾶ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΞΕΝΟΥΝ ΟΙ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ,
ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ Η ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΟΨΕΙ
ΚΑΙ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ
ΤΟΝ ΘΕΟ.

Γνωρίζω ὅτι ὑποφέρετε, ἐπειδή ἀντιμετωπίζετε πειρασμούς. Ἐάν ὅμως ὑπομείνετε γενναῖα, θά ἔχετε χαρά. Διότι ἐάν δέν ἀντιμετωπίσετε φανερούς ἤ κρυφούς πειρασμούς, δέν θά μπορέσετε νά αὐξήσετε τήν ἀρετή σας.

 Ὅλοι οἱ ἅγιοι, ὅταν ἀγωνίσθηκαν νά προοδεύσουν, ἀντιμετώπισαν πειρασμούς. Πραγματικά, κάθε φορά πού θά λάβει κάποιος ἕνα θεῖο δῶρο, ἀμέσως οἱ ἐχθροί σπεύδουν μέ διάφορους πειρασμούς νά τοῦ τό ἀφαιρέσουν.
 Γνωρίζοντας οἱ δαίμονες ὅτι ἡ ψυχή πού δέχεται τήν Θεία Εὐλογία προοδεύει, τήν πολεμοῦν κρυφά ἤ φανερά. Ὁ Ἰακώβ, ὅταν ἔλαβε τήν πατρική εὐλογία, ἀντιμετώπισε ἀμέσως τόν πειρασμό τοῦ Ἠσαῦ (πρβλ. κζ΄). Ὁ διάβολος δηλαδή παρακίνησε τήν καρδιά τοῦ Ἠσαῦ ἐναντίον τοῦ Ἰακώβ, θέλοντας νά ἀφανίσει τήν εὐλογία. Δέν κατώρθωσε ὅμως νά βλάψει τόν δίκαιο, γιατί ἔχει γραφεῖ: «Οὐκ ἀφήσει Κύριος τήν ράβδον τῶν ἁμαρτωλῶν ἐπί τόν κλῆρον τῶν δικαίων» (ψαλμ. ρκδ΄3).
 Ὁ Ἰακώβ ὄχι μόνο δέν ἔχασε τήν εὐλογία πού ἔλαβε, ἀλλά καθημερινά τήν πλήθαινε.
 Ἀγωνισθεῖτε λοιπόν καί σεῖς νά νικήσετε τούς πειρασμούς, διότι ὅσοι ἔλαβαν εὐλογίες, ὀφείλουν ἀναγκαστικά νά ἀντιμετωπίσουν καί πειρασμούς.