Ιερό προσκύνημα Τιμίας Κάρας Οσίου Δαβίδ εν Ευβοία στον ιερό ναό Αγίου Κοσμά Αμαρουσίου. (31/5)

Υποδοχή Τίμιας Κάρας Οσίου Δαυΐδ του εν Ευβοία στον Ι.Ν.Αγίου Νικολάου Νέας Περάμου Καβάλας. (5/12 5μ.μ)

Υποδοχή Τίμιας Κάρας Οσίου Δαυΐδ του εν Ευβοία στον Ι.Ν.Αγίου Νικολάου Νέας Περάμου Καβάλας

Πατήστε περισσότερα για να δείτε το πρόγραμμα

Η Τίμια Κάρα τοῦ ῾Οσίου Δαβίδ στήν Κηφισιά

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και σε κλίμα κατάνυξης πραγματοποιήθηκε χθες η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Οσίου Δαβίδ του εν Ευβοία στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας Νέας Κηφισιάς.  Ο Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος παρέλαβε το ιερό λείψανο από τον αδελφό της Μονής Οσίου Δαβίδ Λίμνης Ευβοίας, Μοναχό Νικόδημο, παρουσία Κληρικών της Μητροπόλεως, του Δημάρχου Κηφισιάς Νίκου Χιωτάκη και εκατοντάδων πιστών από την Κηφισιά και όλο το λεκανοπέδιο. Εν πομπή και υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Κηφισιάς η τιμία Κάρα μεταφέρθηκε στον Ιερό Ναό όπου τελέστηκε πανηγυρικός Αρχιερατικός εσπερινός.

Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης Κύριλλος αναφέρθηκε στον βίο του Οσίου Δαβίδ του θαυματουργού καθώς και στην παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας να αποδίδει τιμή και σεβασμό στα ιερά λείψανα. Εξήγησε μάλιστα ότι αυτός είναι και ένας βασικός λόγος που η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν δέχεται την αποτέφρωση των νεκρών.

Βίος και Πολιτεία του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Δαυίδ του εν Ευβοία ασκήσαντος. Μερικά θαύματά του (+1 Νοεμβρίου)

Ἄξιον εἶναι τῷ ὄντι καὶ χρεωστούμενον, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ Χριστιανοί, νὰ ἀναγινώσκουμε μετ᾿ εὐλαβείας καὶ πόθου πνευματικοῦ τοὺς βίους τῶν ἁγίων, διηγούμενοι τὰς ἀρετὰς καὶ τὰ κατορθώματα αὐτῶν, ὄχι μόνον διὰ νὰ μὴ ἀμνημονήσωμεν τὰ λαμπρὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὰς θαυματουργίας, ἀλλὰ καὶ νὰ μιμηθοῦμε τὴν ζωὴν καὶ πολιτείαν των, ἐξ ὧν ὑπάρχει ὁ σήμερον ἑορταζόμενος ὅσιος Δαβίδ, ὅστις ἐγένετο παιδιόθεν ζηλωτὴς καὶ μιμητὴς τῆς ἀληθοῦς καὶ εὐθείας ὁδοῦ, ἐκλεξάμενος τὴν καθαρωτάτην καὶ ἁγνὴν πολιτείαν, λέγω, τὸν μοναδικὸ βίον, μιμούμενος κατὰ πάντα τρόπον τὸν τῆς ἀσκήσεως δρόμο τῶν ἐναρέτων ὁσίων ἀνδρῶν.
Διότι οὖτος ὁ μακάριος διὰ τῶν ἐνθέων καὶ ὑψηλῶν κατορθωμάτων τῆς ἀρετῆς κατεφώτισε τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων καὶ μέχρι τοῦδε παρέχει ἀενάως τὰς χάριτας καὶ τὰς εὐεργεσίας εἰς ἐκείνους, οἵτινες μετ᾿ εὐλαβείας προσκυνοῦσι τὴν πάντιμον αὐτοῦ κάρα καὶ ἐπικαλοῦνται εἰς ἀρωγὴ καὶ βοήθειαν τὸ ἅγιον αὐτοῦ ὄνομα. Πρέπον εἷναι λοιπὸν νὰ διηγηθοῦμε, κατὰ τὸ δυνατὸν ἡμῖν, τοῦ μακαρίου καὶ θεοφόρου τούτου πατρὸς ὁσίου Δαβὶδ τὰς ἀρετὰς καὶ λαμπρὰ θαυμάσια ἔργα καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ μιμηθῶμεν καὶ ἡμεῖς τὰ κατορθώματα αὐτοῦ πρὸς ψυχική μας ὠφέλειαν.
Οὗτος λοιπὸν ὁ ἀληθὴς καὶ γνήσιος ὑπουργὸς τοῦ παναγάθου Θεοῦ ἧτο μὲν ἀπὸ τὴν χώραν ἥτις καλεῖτο Γαρδινίτζα, κειμένη πλησίον τοῦ Ταλαντίου εἰς τὸ παραθαλάσσιον, ἀντικρὺ εἰς τὴν Εὔβοιαν νῆσον, ὅστις ἤκμασε περίπου τὸ 1519 ἔτος, πατριαρχεύοντος ἐν Κωνσταντινουπόλει τοῦ ἀοιδίμου

Τα παπούτσια και η υπακοή του Οσίου Δαυίδ

Επισκόπου Θεοφίλου Καναβού

Μητροπολίτου Γόρτυνος και μεγαλουπόλεως

Είχε βάλει στο νου του ο Γέροντας να επανέλθει στα παλαιά, για να δει την υπακοή του. Ζητούσε ευκαιρία και τη βρήκε. Τον είχε στείλει στην Άρτα από τη Ναύ­πακτο μια φορά. Και εκείνος, όπως έκανε παλαιά, ξεκί­νησε με τα πόδια και χωρίς παπούτσια. Είχε το σκοπό του. Περίμενε να πάρει τα παπούτσια του, όμως δεν τα πήρε. Μέρες περπατούσε για να πάει στην Άρτα, να κά­νει τη δουλειά και να γυρίσει πίσω. Ξεκουραζόταν κά­που στην άκρη της πόλεως, όταν περνούσε από εκεί έ­νας άρχοντας Χριστιανός. Είδε το Μοναχό κουρασμένο και χωρίς παπούτσια και τον σπλαχνίστηκε. Πήγε στο σπίτι του και του έφερε ένα ζευγάρι παπούτσια. Τα πή­ρε, μάλλον για να τον ευχαριστήσει, και γύρισε στην Άρτα μ' αυτά.

- Τι παπούτσια είναι αυτά Δαυίδ; Ήθελε να δει αν έχει τίποτε από την παλαιά υπακοή του.

- Γέροντα, όπως καθόμουνα για να ξεκουραστώ, έ­νας καλός Χριστιανός με είδε κουρασμένο και με λυπή­θηκε. Χωρίς να πάρω είδησι, τον είδα σε λίγο να μου φέρνει αυτά τα παπούτσια.

- Έτσι λοιπόν, ο καλός χριστιανός στον καλό Μο­ναχό. Πήγαινε τα λοιπόν τώρα πίσω και έλα όπως