Άγιοι ή δράκοντες; Σταύρος Φωτίου

Άγιοι ή δράκοντες;

Σταύρος Φωτίου  Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου

Η εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου είναι γνωστή στο ευρύ κοινό. Άνω δεξιά της ζωγραφίζεται ένας πύργος και δίπλα του μια βασιλοπούλα. Στο κέντρο της παρουσιάζεται έφιππος ο Άγιος Γεώργιος. Με το κοντάρι του σκοτώνει ένα δράκοντα, ο οποίος καταλαμβάνει το κάτω δεξιό άκρο της εικόνας. Ποιο είναι το υπαρξιακό μήνυμα της εικόνας και ποια σχέση έχει με τα συμβαίνοντα στην Κύπρο σήμερα;

Ο πύργος συμβολίζει κάθε κοινότητα, κάθε χώρα, η οποία καλείται να αναδείξει τη φιλότητα των ανθρώπων, τη συνεργασία των πολιτών. Κάθε τόπος καλείται να δημιουργήσει συλλογική ταυτότητα, να καλλιεργήσει συλλογικό όραμα ζωής. Τότε θα γεννήσει την αρετή της ενύπαρξης, θα αναθρέψει την ωραιότητα του συνανήκειν, που συμβολίζεται με τη βασιλοπούλα. Η βασιλοπούλα της πολιτείας είναι ό,τι πιο όμορφο αυτή μπορεί να αναδείξει: είναι η ισηγορία και η ισονομία• το δίκαιο και οι θεσμοί• η συνεργασία και η αλληλεγγύη.

Κάθε πολιτεία όμως κινδυνεύει από την αλλοτρίωση, από το κακό, που στην εικόνα συμβολίζει ο δράκοντας. Η αρμονική συνύπαρξη κινδυνεύει από το δράκοντα της αναξιοκρατίας και της μετριοκρατίας, της διαπλοκής και της διαφθοράς, της ανευθυνότητας των αξιωματούχων και της απαξίωσης των θεσμών. Ο δράκοντας της ανομίας και του ατομικισμού, της φαυλότητας και του συμφέροντος, απειλεί την ωραιότητα της πόλης, δηλαδή το κοινοτικό πνεύμα, το πνεύμα της αυτοπροσφοράς και της αυτοθυσίας.

Οἱ πάπαι ἔχουν ἀποκηρύξει τόν Ἄγ. Γεώργιον τόν Τροπαιοφόρον καί ἄλλους Ἁγίους της Ἐκκλησίας μας

Οἱ  πάπαι ἔχουν ἀποκηρύξει τόν Ἄγ. Γεώργιον τόν Τροπαιοφόρον καί ἄλλους  Ἁγίους της Ἐκκλησίας μας
 

 Ὁ σημερινὸς Πάπας ὑποκρίνεται πὼς τιμᾶ τὸν Ἅγ. Γεώργιον
 Ὁ νέος Πάπας Φραγκῖσκος εἰς μίαν προσπάθειαν νὰ καταδείξη ὅτι εἶναι φιλικὸς πρὸς τὴν Ὀρθοδοξίαν, ἀπεφάσισε νὰ ἑορτάσῃ τὰ ὀνομαστήριά του μὲ τὸ κοσμικόν του ὄνομα, τὸ ὁποῖον εἶναι Γεώργιος. Τὴν 23ην Ἀπριλίου, ἡμέραν ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου (οἱ Ὀρθόδοξοι τὴν ἑορτάζομεν πάντοτε μετὰ τὸ Πάσχα), ἀπεφάσισε νὰ ἑορτάση καὶ νὰ τιμήση τὸν μαρτυρήσαντα Ἅγιον Γεώργιον τὸν Τροπαιοφόρον.
Ὁ μακαριστός, ὅμως Ἀρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Βασιλόπουλος εἰς τὸν πρόλογον τοῦ βιβλίου του, «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος», γράφει ὅτι ὁ Παπισμὸς ἔχει ἀποκηρύξει τὸν Ἅγιον Γεώργιον, ὡς καὶ πολλοὺς ἄλλους Ἁγίους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.
Γράφει ὁ μακαριστὸς Ἀρχιμ.Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, ἱδρυτὴς τῆς Π.Ο.Ε. καὶ τοῦ «Ο.Τ.» τὰ ἀκόλουθα: «Τὸ 1968 ὁ Πάπας προέβη εἰς μίαν ἀσεβῆ ἐνέργειαν, ποὺ κατέπληξε τὸν κόσμον καὶ προκάλεσε θύελλαν διαμαρτυριῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν χριστιανοσύνην.

Ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ Μεγαλομάρτυς, μάρτυς καί μαρτυρία Χριστοῦ στόν σύγχρονο κόσμο.

''Απομαγνητοφωνημένη ὁμιλία πού ἔγινε ἀπό τόν π. Σάββα Ἁγιορείτη στόν Ἱ. Ναό Ἁγίου Γεωργίου Πανοράματος-Θεσσαλονίκη.

Ὁ Χριστιανός εἶναι ὁ μιμητής τοῦ Χριστοῦ. Βιώνει τόν Χριστό ἐντός του, ἔχει αἴσθηση τῆς Θείας Χάρης καί ζεῖ μέσα στόν Χριστό, ζεῖ τήν ἐν Χριστῷ ἀσφάλεια καί ἡρεμία. Καμμιά κατάθλιψη καί κανένα ἄγχος δέν ὑπάρχει μέσα του. Ὁ Χριστιανός εἶναι αὐτός, πού βιώνει τόν Σταυρό, τήν Ταφή καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, μαζί μέ τό Χριστό καί χάριν τοῦ Χριστοῦ. Μέσο γιά νά τά ζήσει,  ὅλα αὐτά, εἶναι: α)ἡ ἀσκητική καί β)ἡ μυστηριακή ζωή ἐντός τῆς Ἐκκλησίας. Πορεία καί ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἀσκητικῆς καί  μυστηριακῆς ζωῆς εἶναι ἡ κάθαρση, ὁ φωτισμός καί τέλος ἡ θέωση του. Ὁ Χριστιανός εἶναι ὁ Μάρτυρας τοῦ Σταυροῦ, τῆς Ταφῆς ἀλλά καί τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ.

Ἕνας τέτοιος μάρτυρας εἶναι καί ὁ ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος. Μέ τή ζωή του, τό μεγάλο μαρτύριο καί τέλος τόν μαρτυρικό θάνατό του, καταγγέλλει στό σύγχρονο κόσμο τῆς ἀκηδίας, τῆς ἀδιαφορίας, τῆς ἀφροντισιᾶς γιά τήν ψυχή καί τόν Θεό, τήν  Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος. Ἀποκαλύπτει ὁ ἅγιος Γεώργιος τήν ἀγάπη, πού μᾶς ἔχει ὁ Κύριος.

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος

Ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος 

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος συγκαταλέγεται στοὺς Μεγαλομάρτυρες καὶ εἶναι ἀπὸ τοὺς πιὸ λαοφιλεῖς Ἁγίους της Ἐκκλησίας μας. Ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 3ου - ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰῶνα, στὴν διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ Διοκλητιανοῦ.
Ἡ ἐποχή του ὑπῆρξε ἐποχὴ σκληρῶν διωγμῶν ἐναντίον τῆς Χριστιανικῆς πίστης.
 Ὁ Γεώργιος εἶχε μεγάλο ἀξίωμα· ἦταν κόμης καὶ διακρινότανε σὲ ὅλες τὶς στρατιωτικὲς ἐπιχειρήσεις γιὰ τὴν γενναιότητα καὶ τὴν ἀνδρεία του.
Παρ᾿ ὅλη ὅμως τὴν δόξα καὶ τὶς τιμὲς δὲν ἀρνήθηκε νὰ θυσιάσει τὰ πάντα καὶ νὰ ὁμολογήσει μὲ παῤῥησία μπροστὰ στὸν αὐτοκράτορα καὶ σὲ πολλοὺς ἄρχοντες τὴν Χριστιανική του πίστη. Ὑπέμεινε πολλὰ καὶ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ στὸ τέλος ἀναδείχτηκε Μεγαλομάρτυρας.

Εἶναι πολλὰ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ὄχι μόνο αὐτὰ ποὺ ἀναφέρονται σὲ αὐτὸ τὸ βιβλιάριο, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἄλλα, ποὺ μέχρι σήμερα κάνει σ᾿ ὅσους προσφεύγουν μὲ πίστη στὶς πρεσβεῖες του.
Δεῖγμα τιμῆς ἀπὸ μέρους μας πρὸς τὸν Ἅγιο, ἀγαπητὲ ἀναγνώστη, εἶναι βέβαια καὶ ὁ ἑορτασμὸς τῆς μνήμης του καὶ τὰ πανηγύρια, ἀλλὰ πιὸ μεγάλο δεῖγμα τιμῆς εἶναι ἡ μίμηση τῆς ἁγίας ζωῆς του, γιατί «τιμὴ μάρτυρος» εἶναι ἡ «μίμηση μάρτυρος». Μίμηση τῆς ὁμολογίας, τῆς μαρτυρικῆς καὶ ἁγίας ζωῆς του.

• Βίος τοῦ Ἁγίου
• Τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου
• Θαυματουργικὲς εἰκόνες τοῦ Ἁγίου στὸ Ἅγιον Ὄρος

Μνήμη Ἁγίου Γεωργίου. Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Μνήμη Ἁγίου Γεωργίου

Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου στήν Μνήμη Ἁγίου Γεωργίου (δ. 28')
Πραγματοποιήθηκε στίς 06-05-2002



Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

Πηγή ἀρχείου  arnion.gr

Ο Άγιος Γεώργιος προστάτης της Ιεράς Μονής Ζωγράφου

.......Την 23^η Απριλίου (6^η Μαΐου), εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, στο Άγιο Όρος πανηγυρίζουν οι Ιερές Μονές Ζωγράφου και Ξενοφώντος. 

Η πανήγυρις αρχίζει από την προηγούμενη ημέρα με τον μικρό εσπερινό και συνεχίζεται με την αγρυπνία. Με το τέλος της αγρυπνίας αρχίζει η θεία Λειτουργία και στη συνέχεια η τράπεζα της αγάπης όπου παρακάθονται όλοι οι προσκυνητές.

Προσκύνημα λειψάνου χειρός Αγίου Γεωργίου Μεγαλομάρτυρος από την Ιερά Μονή Ξενοφώντος Αγίου Όρους στον Ιερό Ναό Κοσμά του Αιτωλού Αμαρουσίου. (18-28/3)

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

       Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος  ο Τροπαιοφόρος ανήκει στη χορεία των μεγαλομαρτύρων και είναι από τους λαοφιλεστέρους Αγίους της Εκκλησίας μας. Έζησε κατά τα τέλη του 3^ου αιώνος μ.Χ. και τας αρχάς του 4^ου επί της βασιλείας του Διοκλητιανού.
       Η εποχή του υπήρξε εποχή σκληρών διωγμών και εξοντωτικών κατά της Χριστιανικής Πίστεως. Ο Γεώργιος είχε μεγάλο αξίωμα^. ήτο κόμης και διακρινόταν σ' όλες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την γενναιότητά του και την ανδρεία του.
       Παρ' όλη τη δόξα όμως και τις τιμές δεν αρνήθηκε να θυσιάση τα πάντα και να ομολογήση με παρρησία ενώπιον του αυτοκράτορος και πολλών αρχόντων την χριστιανική του πίστιν. Υπέμεινε βασανιστήρια πολλά και φρικτά που στο τέλος τον ανέδειξαν Μεγαλομάρτυρα.
       Πολλά είναι τα θαύματα του Αγίου Γεωργίου. Όχι μόνον αυτά που αναφέρονται στο μικρό αυτό φυλλάδιο, αλλά και πολλά άλλα που πάντοτε και σήμερα εκτελεί σ' όσους προσφεύγουν με πίστι στις πρεσβείες του. Πολλοί ναοί τιμώνται επ' ονόματι του Αγίου Γεωργίου, δείγμα κι' αυτό της αγάπης του λαού προς τον Άγιον, και πολλοί φέρουν το όνομά του. Δείγμα τιμής από μέρους μας προς τον Άγιον, αγαπητέ αναγνώστα, είναι βέβαια και ο εορτασμός της μνήμης του και αι πανηγύρεις, αλλά πιο μεγάλο δείγμα τιμής είναι η μίμησις της αγίας ζωής του, γιατί «τιμή μάρτυρος» είναι η «μίμησις μάρτυρος». Μίμησις της ομολογίας, της μαρτυρικής, της αγίας ζωής του.

Οι Τούρκοι προσκυνούν τον Αϊ-Γιώργη τον Κουδουνά στην Πρίγκηπο

«Καὶ νὰ χιόνιζε, ἐγὼ πάλι θὰ ἐρχόμουν στὸν Ἀϊ-Γιώργη σήμερα», μοῦ λέει ἡ Σεμά. Εἶναι μουσουλμάνα, πιστεύει στὸν Ἀλλὰχ ἀλλὰ καὶ στὰ θαύματα τοῦ ἈϊΓιώργη τοῦ Κουδουνά! Πέρσι τοῦ ζήτησε σπίτι καὶ τῆς τὸ ἔδωσε! Κάθε χρόνο στὶς 23 Ἀπριλίου χιλιάδες Τοῦρκοι συνωστίζονται στὴν Πρίγκηπο καὶ κάνουν τὴν εὐχή τους στὸν Ἅγιο.

Ἡ Σεμὰ μοίραζε ζάχαρη στὴν ἔξοδο τῆς ἐκκλησίας. «Ἦρθα ἐδῶ γιὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσω», μοῦ λέει. Πρώτη φορὰ ἄκουσε γιὰ τὸν θαυματουργὸ ἅγιο στὴν τουρκικὴ τηλεόραση πέρσι. Εἶδε τὶς οὐρὲς τῶν Τούρκων ποὺ περίμεναν ἔξω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία μὲ τὶς ὧρες γιὰ νὰ ἀνάψουν ἕνα κερὶ καὶ νὰ κάνουν τὴν εὐχή τους. Ἦταν 23 Ἀπριλίου, ἀλλὰ ἀποφάσισε νὰ πάει ἔστω καὶ τὴν ἄλλη μέρα. «Εἶναι θέμα πίστης. Ὁ ἅγιος μὲ ἄκουσε καὶ πραγματοποίησε τὴν εὐχή μου», μοῦ λέει ἡ Σεμά. Θὰ πάει καὶ τοῦ χρόνου γιὰ νὰ κάνει μία ἄλλη εὐχή. Καὶ μέχρι τότε θὰ διαβάσει στὰ τουρκικὰ τὴν Καινὴ Διαθήκη ποὺ τῆς ἔδωσαν κάποιοι προτεστάντες ἔξω ἀπὸ τὸ μοναστήρι.

Ο Άγιος Γεώργιος προστάτης της Ι.Μ. Ζωγράφου και Ξενοφώντος

Την 23^η Απριλίου (6^η Μαΐου), εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, στο Άγιο Όρος πανηγυρίζουν οι Ιερές Μονές Ζωγράφου και Ξενοφώντος. Η πανήγυρις αρχίζει από την προηγούμενη ημέρα με τον μικρό εσπερινό και συνεχίζεται με την αγρυπνία. Με το τέλος της αγρυπνίας αρχίζει η θεία Λειτουργία και στη συνέχεια η τράπεζα της αγάπης όπου παρακάθονται όλοι οι προσκυνητές.

Στην Ιερά Μονή Ζωγράφου υπάρχουν τρεις Θαυματουργές εικόνες του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου.

Η πρώτη που βρίσκεται στον ανατολικό κίονα του δεξιού χορού, αποδίδεται στους τρεις αυταδέλφους ιδρυτές της Μονής, τον Μωυσή, τον Ααρών και τον Ιωάννη. Όπως αναφέρει η παράδοση, αφού άρχισαν το κτίσιμο του Ναού, ετοίμασαν μια σανίδα και σκεπτόταν ποιόν Άγιο να ιστορήσουν, που θα ήταν και ο πολιούχος του μοναστηριού. Αφού επικαλέσθηκαν την Θεία αντίληψη, τοποθέτησαν τη σανίδα στο Ναό. Επιστρέφοντας την επόμενη μέρα βρήκαν απεικονισμένη την αχειροποίητη εικόνα του Αγίου Γεωργίου. Τότε έκτισαν τη Μονή, το 919, και την ονόμασαν

Θαυματουργικὲς εἰκόνες τοῦ Ἁγίου τοῦ Τροπαιοφόρου.στὸ Ἅγιον Ὄρος

Θαυματουργικὲς εἰκόνες τοῦ Ἁγίου στὸ Ἅγιον Ὄρος

α) ἡ εἰκόνα ποὺ μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴν Μονὴ Φανουήλ.

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ Λέοντα τοῦ Σοφοῦ (886-912) ἦσαν τρεῖς γνήσιοι ἀδελφοί, ὁ Μωυσῆς, ὁ Ἀαρῶν καὶ ὁ Βασίλειος καὶ ἡ καταγωγή τους ἦταν ἀπὸ τὴν μεγαλύτερη Λιγχίδα, ποὺ μετονομάστηκε ἀργότερα σὲ Ἀχρίδα. Αὐτοὶ λοιπὸν ἀποφάσισαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ κόσμο, τὸν πλοῦτο, τὴν δόξα καὶ νὰ πάρουν τὸ ἀγγελικὸ σχῆμα. Ἔφτασαν στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ καὶ ἀφοῦ βρῆκαν ἥσυχο τόπο, κατασκεύασαν σκηνές, ὅπου ἔμεναν γιὰ ἀρκετὸ διάστημα καὶ συναντιόνταν μόνο τὴν Κυριακή. Διαδόθηκε, λοιπὸν ἡ φήμη τῆς ἀρετῆς τους καὶ γι᾿ αὐτὸ πολλοὶ ἔρχονταν κοντά τους καὶ δὲν ἔφευγαν.
Βρῆκαν ἕνα χῶρο ὅπου ἔκτισαν μοναστήρι. Ἀφοῦ ἔκτισαν καὶ τὸν ναὸ σκέπτονταν πὼς νὰ τὸν ὀνομάσουν. Ἄλλοι ἔλεγαν νὰ τὸν ἀφιερώσουν στὸν Ἅγιο Νικόλαο, ἄλλοι στὸν Ἅγιο Κλήμεντα, ἀρχιεπίσκοπο Ἀχρίδος ποὺ ἦταν καὶ συμπατριώτης τους καὶ ὁ καθένας γενικὰ ἤθελε νὰ δώσει στὸ ναὸ τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου, ποὺ ἔτρεφε μεγαλύτερη εὐλάβεια.
Ἐπειδή, λοιπόν, δὲν συμφωνοῦσαν ἀποφάσισαν νὰ προσφύγουν στὴν προσευχὴ στὸ Θεὸ καὶ νὰ δεηθοῦν ὥστε Αὐτὸς γιὰ νὰ ἀποφασίσει γιὰ νὰ διατάξει σὲ ποιὸν ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Του θὰ ἀφιερώσουν τὸ ναὸ καὶ ποιὰν εἰκόνα θὰ ζωγραφίσουν στὸ ξύλο ποὺ ἑτοίμασαν. Προσευχήθηκαν καὶ οἱ τρεῖς, ὁ καθένας στὸ ἡσυχαστήριό του. Στὴν διάρκεια τῆς προσευχῆς τους διαχύθηκε ἀπὸ τὸν νεόκτιστο ναὸ ἕνα ἀσυνήθιστο φῶς, λαμπρότερο ἀπὸ τὶς ἀκτῖνες τοῦ ἥλιου γύρω ἀπὸ τὰ κελιὰ τῶν μοναχῶν. Οἱ μοναχοὶ κατελήφθησαν ἀπὸ φόβο καὶ ἀπορία καὶ ἔμειναν προσευχόμενοι ὅλη νύχτα.
Τὴν ἑπομένη τὸ πρωὶ ὅταν κατέβηκαν οἱ μοναχοὶ στὴν ἐκκλησία εἶδαν μὲ θαυμασμὸ ὅτι στὸ ξύλο ποὺ ἑτοίμασαν νὰ ζωγραφίσουν, ἐζωγραφίθη ἡ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρα καὶ Τροπαιοφόρου Γεωργίου. Ἀπ᾿ αὐτὴ μάλιστα ἔβγαινε ἡ λάμψη ποὺ φώτιζε τὰ ταπεινὰ

Τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου.

Τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου 

α) ἡ μεταφορὰ τῆς κολώνας

Μία γυναῖκα ἀγόρασε μία κολῶνα καὶ δὲν μποροῦσε νὰ τὴν στείλει στὴν Ῥώμη ποὺ κτιζόταν ἐκεῖ μία ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Εἶδε λοιπὸν στὸ ὄνειρό της τὸν Ἅγιο, ποὺ μαζί της σήκωσε τὴν κολῶνα καὶ τὴν ἔριξαν στὴν θάλασσα. Ἡ κολῶνα βρέθηκε στὴν Ῥώμη μὲ μία ἐπιγραφὴ νὰ τοποθετηθεῖ στὸ δεξὶ μέρος τῆς ἐκκλησίας.

 β) Σωτηρία ἑνὸς αἰχμαλώτου στρατιώτη

Στὴν Παμφλαγονία τοῦ Πόντου τιμοῦσαν πολὺ τὸν Ἅγιο καὶ μάλιστα εἶχαν κτιστεῖ πρὸς τιμὴν του πολλοὶ ναοί. Ὅλοι τιμοῦσαν τὸν Ἅγιο τόσο ὥστε κάθε οἰκογένεια νὰ δίνει τὸ ὄνομά του σ᾿ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀρσενικὰ παιδιά της. Τοῦτο συνέβη καὶ σὲ μία εὐσεβὴ οἰκογένεια. Ἐμεγάλωσε τὸ παιδί της ποὺ ἦταν φρόνιμο, ἠθικό, συνετό, καὶ ὅταν ἔγινε εἴκοσι χρόνων τὸν κάλεσαν στὸ στρατό. Στὶς μάχες ποὺ ἔγιναν ἐναντίον τῶν βαρβάρων πολλοὶ Χριστιανοὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ νεαρὸς Γεώργιος, ἔπεσαν σὲ ἐνέδρα, καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἄλλους ἔσφαξαν, ἄλλους ἔκαμαν ὑπηρέτες καὶ ἄλλους πώλησαν δούλους. Ὁ Γεώργιος ἔγινε ὑπηρέτης κάποιου ἀξιωματικοῦ, ποὺ τὸν ἐκτίμησε πολύ.
Οἱ γονεῖς του Γεωργίου γιὰ ἕνα ὁλόκληρο χρόνο ἐπενθοῦσαν καὶ ἔκλαιγαν ἀπαρηγόρητοι
γιὰ τὸ χαμένο τοὺς παιδί. Καθημερινὰ ἐπήγαιναν στὴν ἐκκλησία καὶ γονατιστοὶ παρακαλοῦσαν θερμὰ τὸν Θεὸ νὰ τοὺς φανερώσει τί ἀπέγινε τὸ ἀγαπημένο τους παιδί.
Ἀλλὰ καὶ ὁ Γεώργιος ἀπὸ τὴν ἐξορία του προσευχόταν στὸν Θεὸ νὰ τὸν ἀπαλλάξει ἀπὸ τὴν σκλαβιὰ καὶ νὰ τὸν ἀξιώσει νὰ συναντηθεῖ μὲ τοὺς ἀγαπημένους του γονεῖς. Ἐπέρασε λοιπὸν ἕνας χρόνος ἀπὸ τότε ποὺ ἐξαφανίστηκε. Ἔφθασε μάλιστα καὶ ἡ γιορτὴ τοῦ Ἁγίου καὶ οἱ γονεῖς, ποὺ πάντα εἶχαν τὴν ἐλπίδα ὅτι τὸ παιδί τους ζεῖ, ἐκάλεσαν τοὺς συγγενεῖς τους γιὰ δεῖπνο.
Ἐκείνη τὴν ἡμέρα ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ Γεωργίου τοῦ ζήτησε νὰ τοῦ πλύνει τὰ πόδια πρὶν ἀπὸ