Ἀληθινὰ πατερικὴ μορφή, μὲ αὐθεντικὴ παρουσία στὰ θεολογικὰ γράμματα, ἀλλὰ καὶ τοὺς συγχρόνους πνευματικοὺς ἀγῶνες τῆς Ὀρθοδοξίας, πέτυχε νὰ ἀντιμετωπίσει, μὲ τὸν πατερικό του λόγο, μακριὰ ἀπὸ τὴν Πατρίδα του, στὴν καρδιὰ τῆς πολυδιασπασμένης καὶ πολύγλωσσης «Δύσης», τὰ προβλήματα τοῦ σημερινοῦ κόσμου.
Ὁ λόγος καὶ ἡ πολιτεία του ἐπηρέασαν εὐεργετικὰ ὁλόκληρο τὸν χριστιανικὸ κόσμο καὶ κυρίως τὴ θεολογικὴ μαρτυρία τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, συμβάλλοντας στὴν ἀναγέννησή τους μέσα στὸ πνεῦμα τῆς ἁγιοπατερικῆς παραδόσεως.
Σὲ τί ὅμως συνίσταται, κυρίως, ἡ προσφορὰ τοῦ π. Γ. Φλωρόφσκυ στὰ ὅρια τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεως;
Ὁ π. Γ. Φλωρόφσκυ οὔτε «ἐπαγγελματίας» θεολόγος ἦταν, οὔτε καὶ τελείωσε ποτὲ ἕνα ἀκαδημαϊκὸ πρόγραμμα θεολογικῶν σπουδῶν. Θεολόγος ἔγινε μὲ τὴν ἐμβάθυνση στὸ λόγο τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Πατέρων καὶ μέσα ἀπὸ τὴ συμμετοχὴ στὴ λειτουργικὴ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν ποιμαντική της πρά ξη, χώρους τοὺς ὁποίους εὐσυνείδητα διακόνησε.
Στὰ νεανικά του χρόνια ξεκίνησε ἀπὸ μία ἰδιόμορφη σλαβόφιλη οἰκουμενικὴ ἀντίληψη τοῦ Σολοβιώφ, στὸν ὁποῖο ἀφιέρωσε καὶ τὰ πρῶτα ἔργα του, γιὰ νὰ φθάσει ἀργότερα σὲ μία γνήσια ὑπερεθνικὴ πατερικὴ συνείδηση, ἐρειδόμενη στὸ θεμέλιο τῶν πρώτων αἰώνων τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας.
