Ὁ
θρῆνος ποὺ μετατράπηκε σὲ ὁμολογία τῆς
Ἀναστάσεως
(τοῦ
Σεβ. Μητροπολίτου Πατρῶν
κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ)
Ἦταν
ἀπόγευμα τῆς 13ης Ἰουνίου, ὅταν στὸν
Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὸ
Βασιλικὸ Πατρῶν, ὁ Ἐπίσκοπος, ὁ Ἱερὸς
Κλῆρος, οἱ Ἄρχοντες καὶ σύσσωμη ἡ τοπικὴ
κοινωνία, προπέμπαμε στὴν αἰωνιότητα τὸν 15/χρονο
Θοδωρὴ καὶ βοηθούσαμε τοὺς γονεῖς του καὶ
τὸν Νίκο, τὸν ἀδελφό του, νὰ σηκώσουν τὸν
βαρὺ σταυρό, τοῦ ἀνθρωπίνου πόνου γιὰ τὴν
ἀναχώρηση ἀπὸ τὸν μάταιο κόσμο μας ἑνὸς
λαμπροῦ, κοινωνικοῦ καὶ πολὺ ἀγαπητοῦ
παιδιοῦ.
Ὁ
Θοδωρὴς πηγαίνοντας στὴν Πάτρα προκειμένου νὰ δώσῃ
ἐξετάσεις γιὰ τὸ Lower δὲν
ἔφτασε ποτέ, γιατί στὸ δρόμο μετὰ ἀπὸ
σοβαρὸ κτύπημα σὲ τροχαῖο ἀτύχημα, ὑπέστη
βαρειὰ τραύματα καὶ κακώσεις καὶ τὴν ἄλλη
ἡμέρα παρέδωσε τὸ πνεῦμα του στὸ Νοσοκομεῖο
στὸ Ρίο, στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Παναγίας τῆς
Βοηθείας.
Τὸ
πρόσωπό του ἔμεινε ἀγγελικὸ καὶ χαρούμενο, γιατί
ὡς ἄγγελος ἔζησε τὰ 15 χρόνια ποὺ τοῦ
χάρισε ὁ Θεός. Τὸ χαμόγελο ἦταν τυπωμένο στὰ χείλη του
καὶ ἐνῶ ὅλοι γύρω του θρηνοῦσαν,
ἐκεῖνος ἤδη ἐβίωνε τὴν αἰώνια χαρὰ
τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
