Ευγένιος Lufika. Άνδρας 33 ετών. Χρόνια τώρα ανάπηρος σε καροτσάκι. Όμως πιστός, ειρηνικός, ευγενής, καρτερικός.
Η ιεραποστολή φρόντισε και του εξασφάλισε καινούργιο αμαξάκι.Μου
είπαν ότι είναι στην αυλή μας. Τον πλησίασα. Κάθισα στο καινούργιο
μεταφορικό μέσο του. Πιάσαμε την κουβέντα καί μου διηγήθηκε.
«Γεννήθηκα στις 31.5.1975. Είχα πατέρα, μητέρα καί τέσσερα αδέλφια. Εγώ δεύτερος από πάνω. Όλοι μας Ρωμαιοκαθολικοί. Ζούσαμε στο Κολουέζι.
Στα έξι μου γράφτηκα στο Δημοτικό Σχολείο, πού, με πολλά εμπόδια, το
τελείωσα στα δεκαέξι μου, το 1991. Πήγα σε Κολλέγιο για γυμνασιακές
σπουδές.
Όταν ακόμη ήμουν στο Δημοτικό Σχολείο, μας επισκεπτόταν συχνά μιά θεία μου, πού ήταν Ορθόδοξη και μας μιλούσε για την Ορθοδοξία. Την άκουγα με προσοχή και μέσα μου κάτι ιδιαίτερο αισθανόμουν.
- Θεία, θέλω να γίνω κι εγώ Ορθόδοξος, της είπα.
- Να το δούμε, μου απάντησε.
Τό 1988, 13άρης, βαπτίστηκα. Φόρεσα τον Χριστό μέσα στην εκκλησία του αγίου Γεωργίου, στο
